Mor Ve Ötesi Fan Sitesi

Zefir radyoları var ya
Biriket duvarlardaa
Sesini duydum onlardan
Sarındım akçora gömleğine
Uyu dedin uyudum
Devam et dedi muavin
Yolda güneş yükseliyordu
Güneye giderken
Yolda güneş yükseliyordu
Güneye giderken
Sararmış tütün tarlası
İlerde beyaz yaşmaklı
Al basmadan giysiyle
Kadınlar çalışıyorlar
Yüce dağlar ilerde mor
En yükseği en önce gördü
Yolda güneş yükseliyordu
Güneye giderken
Solda güneş yükseliyordu
Güneye giderken
Küçük bir çocuk
Yeni uyanmış gözleri mahmur
Muavin de çocuktu
Fakat
Uykusuzdu bağırırken
Solda güneş yükseliyordu
Güneye giderken
Solda güneş yükseliyordu
Güneye giderken
Bir köy var çok uzakta
Beyazdan minaresi
Kırmızı damlı evleriyle
Köyümüzdür varmasak da
Yanımda oturan belli ki oradan
Bana biraz yandan baksa da
Yolda güneş yükseliyordu
Güneye giderken
Solda güneş yükseliyordu
Güneye giderken
 

Biter mi sandın tüm dertlerin
Hemen ödenmez büyük borçlar
Hayata tersten baktığında
Bitip tükenmek çok kolay
Aslında bütün resim güzeldir
Sadece hatırlaman gerek

Gül kendine
Bak ne kadar güzelsin
Gül kendine
Dünya kadar güzelsin
Aslında dünya sensin
Her şey açık, her şey kolay

Zor zamanlar geldiğinde
Hep kaybedersin gerçeği
Sana imkansız görünse de
Bütün çözümler ellerinde

Aslında bütün resim güzeldir
Kendini hatırlaman gerek

Biter mi sandın dertlerin
Yenilmesen hiç büyümezdin
 

Bıktım artık susmaktan
Bunca yıl seninle geçti
Bir çift lafa muhtacız
İki yabancı gibi

Saat gece üç olmuş
Kapında ben, ben yokum sanki
Şimdi gerçeği söyle
Sonra yap istediğini

Yeter artık, hiçbir şey eskisi gibi değil
Yeter artık, aslında sen hiç sevmedin

Yoruldum suçlanmaktan
Yanında hiç olmadım sanki
Yüzün her şeyi söylerdi
Ama bakmıyor şimdi

Bıktım artık susmaktan
Bunca yıl seninle geçti
Şimdi gerçeği söyle
Sonra yap istediğini

Zaman geçer, büyürüz
Sertleşir dünya

Sanki bir şeyler eksik hayatında
Dur ve dinlen n’olursun ah bir defa
Yerinde olsaydım beni dinlerdim
Ama sen duymadın

Duraksız bir yarış seninki
Ne başı var ne sonu belli
Uğraşırken kazanmak için
Sormadın hiç neden niye

Ve hayat sana dokununca
Her şey nasıl da değişti
Dönüp bakınca gördün birden

Sanki bir şeyler eksik hayatında
Dur ve dinlen n’olursun ah bir defa
Yerinde sayarsın kaçıp gitsen de
Her şey içinde

Sevdiğin her şey bir yük olmuş
Karşı koymak bile yetmiyor
Yine aynı şarkıyı söyle
Sanki ağlar gibi kendine

Durmadan sürer gider oyun
Kalbin dursa bile
Çarpıp çıksa bile
Bir çocuk -hayallerin- gidiyor
Binmiş bir sandala
Sonra
Başka bir uyuma dönüyor
Her şey
İnsan kaybettiğini buluyor

Sil baştan gözyaşım, tuzum
içindeki nefse baktı
Eşyalarını topladı
Başka bir yerde kavuşmalı
Çok uzakta değil
Açıkta buluşmalı
Başka bir uyuma dönüyor
Her şey
İnsan kaybettiğini buluyor

Durma öyle
Ah, durma öyle
 

O kadar çok şey var ki, birer birer söylesem bile çok ağır kaçar
Bir de her zaman hayatın o bildik mutlak gerçekleri vardır
O zaman birazcık anlamsız konuşmam gerek
Sadece, sadece seslerle yetinmem gerek

Bazen doğru bazen yanlış
Bir şey söylemem imkansız
Eğlenmek lazım, uyumak lazım
Düşünme, dur neme lazım

Mutluluk her yanda, üzülmek için dinozor olmam gerek
Para varsa sorun yok, para olmaz mı, havalar nasıl?
Sonbahar gelince hiç kimse asla kaygılanmaz
Kışlar soğuktur ama evsiz yok, kimse takmaz

Bazen doğru bazen yanlış
Aslında her şey anlamsız
Eğlen zıpla coş düşünme
Açlık yok ki hiçbir yerde

Bazen doğru bazen yanlış
Kim demiş ülkem geri kalmış
Eğlen zıpla coş düşünme
Düşünme, dur!

Bu son yenilgi
Olmazki , kalamamki
Hani bitmişti
Böyle bitermi herşey
Sözünde dursan bile
Sözün sende durmazdı
Yerinden kalkmadan giderdin

Orda karlar var
Yalandan yürerken
Eski bir şarkının
Arkasından gülerken
Dokunma
Dalga geç güzel şeytan
Durmadan ağlayan resminle
İnanma

Sen de onlar gibisin
Karşımda dururken
Yarım kaldı seni anlattığım
Belki de susmam lazım

Çaresiz beden ihanet kokarken
Keyfini hiç bozma
Öldürdüklerin için
Dokunma lütfen
Dokunma bana
Artık hiç birşey yapma
 

Evreni gördüm
Sıkı olaydı
Binlerce insan
Ölürken “netekim”
Bir şey yapmazdı
Sadece bakardı
Bu kadar kaos
Bize fazlaydı ki

Bir darbe
Geldi başıma
Bir darbe

Erdal’ı gördüm
Darağacında
Onaltı yaşında
Ölürken “netekim”
Bir şey yapmazdı
Sadece bakardı
Sonrası serbest
Sonrası pazar

Bir darbe
Geldi başıma
Bir darbe
Ben gitmeden
Divanıharbe
Ben gitmeden
Bir darbe

Sakla kendini
Sağlam bir rövanş için

Asmayalım da besleyelim mi?

Benim küçük sevgilim
Sen bana neler yaptın
Böldün parça parça
Onlar bilmez onlar bilmez
Bakarlar yüzüme
Sanki yoksun gibi
Sanki yalanmışız gibi

Benim küçük sevgilim
Sen bana neler yaptın
Kırdın defalarca
Onlar bilmez onlar bilmez
Vururlar yüzüme
Sanki yoksun gibi
Sanki yalanmışız gibi

Benim küçük sevgilim
Ben sana neler yaptım
Kızdım sayfalarca
Onlar bilmez onlar bilmez
Yakarlar canımı
Sanki yoksun gibi
Sanki yalanmışız gibi

Benim küçük sevgilim

Güne kahveyle başladım
Ağzım kuru zihnim açık
Beyaz camda görüntüler
Hepsi o kadar dürüst ki

Hayatımdan çok memnunum
Aşk bitti aşk aptallıktı
Bir de sigarayı bıraksam
Kimse tutamaz beni artık

Küçük şeyler sevindirir ruhumu
Hayal bile edemezdim ben bunu

Daha mutlu olamam
Daha mutlu olamam

Yağmurlu bir akşamüstü
Radyo açık, köprüdeydim
Derken bir anda farkettim
Başka bir hayat yok ki

Durdum sustum gülümsedim
Gözümü açtım ben değiştim
Kızdınız, siz haklıydınız
Artık size gerek yok

Küçük şeyler sevindirir ruhumu
Hayal bile edemezdim ben bunu

Daha mutlu olamam
Daha mutlu olamam